Veiligheid in Egypte

Hoe je angst voor terrorisme achter je laat waardoor jij ook mee kunt op dolfijnreis.
Terroristische aanslagen schrikken ons op. Telkens weer. Het boezemt angst in en angst is een slechte raadgever. Ons gezonde verstand verliest het hier vaak van een onbehaaglijk gevoel dat hoort bij onbekendheid en een constante stroom van angstaanjagende informatie die we niet goed kunnen plaatsen.
Veel mensen reageren enthousiast als ze horen over de mogelijkheid om echt op een sprookjesachtige manier met wilde dolfijnen te kunnen zwemmen. Maar zodra ze horen dat we naar Egypte gaan haken ze af. Vaak krijg ik ook de vraag of ik zelf niet bang ben voor terrorisme. En mijn antwoord is Nee!
Ja, we leven in een tijd waar terroristische aanslagen overal ter wereld de kop op hebben gestoken. Tegelijkertijd is de kans dat we zelf slachtoffer worden van een aanslag vele malen kleiner dan dat er een andere rampspoed ons leven binnen komt.

Als we het over veilig reizen in Egypte hebben, moeten we een onderscheid maken tussen hoe de bevolking omgaat met/staat tegenover (westerse) toeristen en met het gevaar van terrorisme.

Al enkele jaren is het zeer slecht gesteld met het toerisme in Egypte.
Lange tijd is er niet gevlogen op Sharm el Sheik, (als gevolg van de crash van het Russische vliegtuig in 2015, waarover straks meer) wat overigens 1000 kilometer verwijderd is van het gebied waar wij reizen.
Ook is er korte tijd niet of minder op het zuiden gevlogen, niet als gevolg van een negatief reisadvies, maar omdat er domweg te weinig mensen boekten om de vluchten rendabel te houden.
Inmiddels keert het vertrouwen heel langzaam weer terug en zijn alle vluchten op alle luchthavens van Egypte hervat.
De Egyptische economie, dus de bevolking, is voor een heel groot percentage afhankelijk van het toerisme. De bevolking is zich hiervan bewust en staat dan ook positief tegenover buitenlandse (westerse) gasten en toont zich altijd vriendelijk, behulpzaam en gastvrij. Ik ben de afgelopen 5 jaar 9 keer in Egypte geweest, in het zuiden, zowel op zee als aan land, en heb nooit iets van spanning of onveiligheid gevoeld.
De bevolking is net zo afkerig en bang voor extremisme en terrorisme als dat wij dat hier in Nederland zijn. Ook zij willen gewoon in rust en vrede leven met elkaar.

Extremisten zullen we in het rustige zuiden niet snel aantreffen. Daar is het leven altijd gewoon doorgegaan. Totdat recentelijk ook daar (in Hurghada) een gek met een mes op mensen heeft ingestoken.
De noordelijke helft van het Egyptische schiereiland en de grensstreek met Libië wordt als onveilig gebied aangemerkt om doorheen te reizen. Evenals een gebied tegen de Sudanese grens.
Zie voor de Nederlandse reisadviezen: https://www.nederlandwereldwijd.nl/documenten/kaarten/reisadviezen/afrika/egypte/kaart-bij-reisadvies-egypte


Terrorisme is een ander verhaal. Niemand weet waar ze zich ophouden en waar ze toeslaan. In die zin is het in Europa niet veiliger dan in Egypte of andersom: is het in Egypte niet onveiliger dan in Europa..

We reizen met onze groepen per minibus in tweeënhalf uur rijden door de woestijn naar een kleine haven.
Het is een weg waar weinig verkeer overheen gaat.
Onderweg passeren we 2 politieposten, die daar de weg bewaken, door te controleren wie er passeren.
Dat zijn hoofdzakelijk busjes met toeristen en wagens die de haven met zijn boten bevoorraden.
Je zou deze bewaking kunnen zien als een extra maatregel om te voorkomen dat er nare dingen met toeristen zouden kunnen gebeuren, want daar zitten ze in Egypte echt niet op te wachten.

In de haven gaan we aan boord en varen naar het rif, een eind uit de kust.
Wij zijn geen doelwit voor terroristen als klein groepje buiten de bewoonde wereld.
Die zullen drukkere en opvallender plaatsen uitzoeken om paniek, dood en verderf te zaaien, waar ook ter wereld.
Omdat de bevolking de toeristen goed gezind is en altijd behulpzaam, ben ik niet bang om daar te reizen.
Ik denk ook niet dat terroristen het specifiek gemunt hebben op westerlingen; kijk wat er in Europa tot nu toe is gebeurd. Mannen, vrouwen, kinderen, moslim, niet moslim, terroristen maken geen onderscheid.
Ook in het midden oosten zijn terroristische aanslagen waar de (moslim)bevolking bij om het leven komt.
Dus wat dat betreft zitten we met zijn allen, westerling, of bewoner van de arabische wereld, wel of niet moslim, allemaal in hetzelfde schuitje en lopen we qua terrorisme dezelfde risico's.

Er zijn 2 vliegtuigen verongelukt de afgelopen jaren.
In oktober 2015 is een Russisch toestel gecrasht als gevolg van een explosie aan boord. Men vermoed een terroristische aanslag met een bom die aan boord gebracht is. Het toestel is dus niet 'uit de lucht geschoten'. Als gevolg daarvan is het vliegverkeer naar Sharm el Sheik, voor lange tijd vanuit verschillende landen stilgelegd en hebben ze daar de veiligheidsprocedures enorm aangescherpt (net als hier bij ons overigens).
Een toestel van Egypt air is in mei 2016 verongelukt en of de oorzaak van deze ramp, inmiddels een jaar later, boven water is gekomen weet ik niet; ik kan er niks over vinden op internet. Dus ook niet of dit een terroristische aanslag was of veroorzaakt door een technische storing (er was brand aan boord).

Ik persoonlijk vertrouw er op dat als er vanuit Nederland gewoon gevlogen wordt, dat dit in principe veilig is.
De economische belangen van een gezonde luchtvaart zijn zó groot, dat ik er van uitga dat er niet doelbewust over onveilige gebieden gevlogen wordt. Geen enkele piloot laat zich hiervoor inhuren.

Maar garanties hebben we niet in ons leven. En zonder nu onbezonnen risico's te willen nemen, moeten we met dit feit leren leven.
Voor mij is het een keuze die ik maak. Laat ik mijn leven dicteren door angst, extra gevoed door alles wat de media mij laten zien? Of accepteer ik het feit dat we als mens nu eenmaal kwetsbaar zijn en leven inhoudt dat we ook risico's lopen? Ik ben geen waaghals die onverschrokken het gevaar trotseert. Maar ik ervaar de reizen die we naar Sataya maken niet als gevaarlijker dan bijvoorbeeld een Europese hoofdstad bezoeken. Integendeel.

De rijksoverheid geeft op dit moment geen negatief reisadvies voor de streek waar wij komen. Mocht het reisadvies onverhoopt toch negatief worden, waardoor de vluchten geannuleerd worden, dan krijgen iedereen zijn reissom volledig terug.

Wil je zelf meer informatie van de rijksoverheid, kijk dan op: https://www.nederlandwereldwijd.nl/reizen/reisadviezen/egypte

Hier volgen 5 overwegingen over terrorisme en hoe ermee om te gaan.
• Een terreuraanslag is bedoeld om zoveel mogelijk mensen doodsbang te krijgen. En bange mensen doen vaak domme dingen. We raken uit ons evenwicht en de angst neemt alles over. Hiermee spelen we terrorisme in de kaart.
Iedere terreuraanslag is een uitnodiging om net zo haatdragend te worden als de terroristen zelf. Het is verleidelijk om je angst om te zetten in woede, want dat voelt veel minder bedreigend. En dan is het een kleine stap om die woede af te reageren op andere mensen (openlijk of subtiel binnen jezelf).
• Ik geloof dat we als burgers en als samenleving ons het best kunnen verdedigen door te leren leven met de sterkste en meest beangstigende emoties die we hebben en waar we ons het liefst voor afsluiten om ze niet te hoeven voelen: kwetsbaarheid en hulpeloosheid.
• Als we deze emoties kunnen accepteren als horend bij het leven, als we bewust kiezen om ze wel toe te staan, dan kunnen we het leven ten volle leven.
• Levend vanuit onze kwetsbaarheid kunnen we ons hart open houden voor onze medemens en het leven ten volle genieten. Immers “a life lived in fear is a life half lived”.






Reactie plaatsen