Zwemmen met Wilde Dolfijnen
- een onvergetelijke ervaring -

Blog

Lees hier verschillende interessante blogs van ZMWD. Veel leesplezier!


Hoe intelligent zijn dolfijnen?

Geschreven door Carla Hollants, 19 januari 2020


Dolfijnen staan bekend als een van de intelligentste dieren op aarde. Maar hoe intelligent zijn dolfijnen nu eigenlijk echt?
Net als walvissen, behoren dolfijnen tot de Ceteceans, zeezoogdieren die al miljoenen jaren op aarde bestaan. Dolfijnen hebben de evolutie overleefd door hun mogelijkheid om complexe sociale netwerken te vormen om te jagen, rivalen af te weren en hun nageslacht op te voeden… gezamenlijk! Door middel van doelbewuste communicatie, overleg en samenwerking, ontwikkelen dolfijnen in verschillende delen van de wereld, unieke jachtstrategieën, begroetingsrituelen en andere gedragingen. Ze geven deze vaardigheden door van generatie op generatie waardoor er als het ware cultuurverschillen tussen de verschillende populaties ontstaan.


Hier volgen 6 voorbeelden waaruit de grote intelligentie van dolfijnen blijkt.


1. Onlangs is een groep dolfijnen in de wateren van Florida ontdekt, die  een hoog ontwikkelde  samenwerking laat zien, om vis te vangen; één dolfijn, de zogenaamde ‘visnet-maker’ werkt met zijn staart een cirkel van modder los, dat langzaam naar het wateroppervlak opstijgt, terwijl een tweede dolfijn het signaal naar de andere dolfijnen verspreid om zich tegelijkertijd om het net op te stellen, om zo makkelijk de vissen te kunnen vangen die in het moddernet gevangen zitten en in paniek boven het water uitspringen zodra de modder het wateroppervlak bereikt, zó in de opengesperde bekken van de wachtende dolfijnen.


2. Voor de Australische kust leeft een groep dolfijnen, die als bijnaam ‘de Dolphin sponge club’ hebben. Ze hebben geleerd om hun snuit te bedekken met een stuk spons, terwijl ze  tussen het scherpe koraal zwemmen.


3. Dolfijnen hebben taal inzicht. Zodra hen een taal geleerd wordt gebaseerd op fluitsignalen en handgebaren, begrepen ze niet alleen wat de betekenis van de signalen was, maar ook het verschil tussen de bal naar de hoepel brengen en de hoepel naar de bal brengen.


4. Dolfijnen herkennen zichzelf als een van de zeer weinige dieren, in de spiegel. Hiermee laten ze zien over zelfbewustzijn te beschikken. Ze herkennen niet alleen hun eigen lichaam, maar ook hun eigen gedachten. Dit heet metacognitie en betekent letterlijk, het denken over denken en is belangrijk voor een efficiënte leervaardigheid.


5. Dolfijnen die twee geluiden met elkaar moesten vergelijken konden aangeven of de geluiden hetzelfde waren, verschillend waren of dat ze het niet wisten. Net als mensen deden ze bij het onbekende meerdere pogingen om het te onderzoeken, wat erop duidt dat ze gebruiken wat ze weten en hoe zeker ze zich daarover voelen.


6. Het meest wonderbaarlijke  aan dolfijnen is hun gevoel voor empathie, altruïsme  en aanhankelijkheid. Dit is te zien door de talloze gevallen die bekend zijn van dolfijnen die te hulp schieten bij gewonde individuen, ook als die niet van hun eigen soort zijn. Er zijn veel gevallen bekend van dolfijnen die verdrinkende mensen naar het wateroppervlak brengen om te kunnen ademen. Ook rouwen dolfijnen om hun doden.

Er wordt nog steeds op dolfijnen gejaagd, ze worden gevangen genomen om de mensen te amuseren met het vertonen van kunstjes en met onze vismethodes en vervuiling brengen we ze in gevaar. Zijn wij intelligent genoeg om genoeg empathie voor dolfijnen te voelen om hun veiligheid en vrijheid te waarborgen?

Bron: TED-Ed les van Lori Marino, augustus 2015



Hoe je angst voor terrorisme achter je laat


Geschreven door Carla Hollants, 1 mei 2017


Terroristische aanslagen schrikken ons op. Telkens weer. Het boezemt angst in en angst is een slechte raadgever. Ons gezonde verstand verliest het hier vaak van een onbehaaglijk gevoel dat hoort bij onbekendheid en een constante stroom van angstaanjagende informatie die we niet goed kunnen plaatsen.
Veel mensen reageren enthousiast als ze horen over de mogelijkheid om echt op een sprookjesachtige manier met wilde dolfijnen te kunnen zwemmen en vragen of ik bang ben voor terrorisme. En mijn antwoord is Nee!


De afgelopen paar jaar ben ik 9 keer op verschillende plaatsen in Egypte geweest en ik heb mij altijd absoluut veilig gevoeld.
Ja, we leven in een tijd waar terroristische aanslagen overal ter wereld de kop op hebben gestoken. Tegelijkertijd is de kans dat we zelf slachtoffer worden van een aanslag vele malen kleiner dan dat er een andere rampspoed ons leven binnen komt.


Hier volgen 5 overwegingen over terrorisme en hoe ermee om te gaan.


1. Een terreuraanslag is bedoeld om zoveel mogelijk mensen doodsbang te krijgen. En bange mensen doen vaak domme dingen. We raken uit ons evenwicht en de angst neemt alles over. Hiermee spelen we terrorisme in de kaart.
2. Iedere terreuraanslag is een uitnodiging om net zo haatdragend te worden als de terroristen zelf. Het is verleidelijk om je angst om te zetten in woede, want dat voelt veel minder bedreigend. En dan is het een kleine stap om die woede af te reageren op andere mensen (openlijk of subtiel binnen jezelf).
3. Ik geloof dat we als burgers en als samenleving ons het best kunnen verdedigen door te leren leven met de sterkste en meest beangstigende emoties die we hebben en waar we ons het liefst voor afsluiten om ze niet te hoeven voelen: kwetsbaarheid en hulpeloosheid.
4. Als we deze emoties kunnen accepteren als horend bij het leven, als we bewust kiezen om ze wel toe te staan, dan pas kunnen we voluit leven.
5. Levend vanuit onze kwetsbaarheid kunnen we ons hart open houden voor onze medemens en optimaal van het leven genieten. Immers “a life lived in fear is a life half lived”.


Hoe bijzonder is het dat we juist door zo dicht tussen de dolfijnen te zijn, ons mens zijn zo krachtig kunnen ervaren..  Als je je uitgenodigd voelt om dit ook te beleven, laat angst je dan niet langer weerhouden om mee te gaan. We reizen in het zuidelijke deel van Egypte, waar het steeds rustig is gebleven en zijn alleen aan land tijdens de heen en terugreis van en naar de boot, een kleine 3 uur. De rest van de tijd verblijven we op zee.



De onsterfelijke kwal

Geschreven door Carla Hollants, 30 september 2019


In de Middellandse Zee leeft een kwal met een buitengewoon zeldzaam vermogen: hij kan zijn levenscyclus terugdraaien. Daarmee maakt hij zichzelf  tot de onsterfelijke kwal.


Een hele enkele keer is het zo’n dag in Sataya dat ineens het rif vol kwalletjes zit. Geen schrik; ik heb ze nooit groter dan een vuist gezien. Deze hier zwemmende kwallen steken niet en als we een wetsuit aanhebben, hoeven we ze ook niet op onze huid te voelen als we er doorheen zwemmen. De dolfijnen hebben weinig achting voor de kwal: hij gebruikt ze als speelgoed. Veel mensen raken met afschuw vervuld als ze een kwal zien. Toch zijn ook deze schepselen mooi en interessant voor wie het zien wil.


De zogenaamde ‘onsterfelijke’ kwal, of Turritopsis dohrnii, kan op de een of andere manier  zijn eigen cellen herprogrammeren en terugbrengen naar een eerdere levensfase. Met andere woorden, het kan in omgekeerde volgorde verouderen en van een volwassene veranderen in een baby.
Voor de kwallen is het vermogen om een ​​jongere versie van zichzelf te worden een spectaculair overlevingsmechanisme dat zich uit wanneer het oud of ziek wordt of gevaar loopt. Als het omkeerproces eenmaal is ingezet, verdwijnen de buik en tentakels van de kwallen en verandert deze weer in een poliep – een plantachtige structuur die zich hecht aan een oppervlak onder water. Dit proces wordt cellulaire transdifferentiatie genoemd: cellen veranderen van het ene type direct in het andere en produceren een geheel nieuw lichaamsplan, keer op keer.


Er wordt onderzocht hoe de cellen in Turritopsis dohrnii precies met elkaar communiceren. Het ‘verjongingsgeheim’ kan waarschijnlijk pas ontdekt worden wanneer het volledige DNA genoom van de kwal ontrafeld is.
Als wij mensen op de een of andere manier gebruik kunnen maken van het transdifferentiatieproces, zouden we dan ook op een bepaalde leeftijd kunnen besluiten om rechtsomkeer te maken en weer een jongere versie van onszelf te worden? De wetenschap de science fiction voorbij!



Waarom dolfijnen grote denkers zijn

Geschreven door Carla Hollants, 6 oktober 2019


Hoewel dolfijnen niet in gevangenschap thuishoren, ontdekken we bij dolfijnen die in gevangenschap leven wel zaken, die ons meer begrip van hun grote intelligentie geeft. Bijvoorbeeld dat een dolfijn begrip van toekomst heeft.


Zo zijn bij het Instituut voor Zeezoogdierenstudies  in Mississippi  alle dolfijnen getraind om zwerfvuil dat in hun bassin valt, vast te houden totdat ze een trainer zien, en het dan in te ruilen voor vis. Op deze manier helpen de dolfijnen hun bassins schoon te houden.


Maar één van de vrouwelijke dolfijnen heeft deze taak naar een hoger plan gebracht . Wanneer mensen papier in het water laten vallen, verbergt ze het onder een rots op de bodem van het bassin. Zodra  er een trainer voorbij loopt, gaat ze naar de rots en scheurt een stuk papier af om aan de trainer te geven. Na  een visbeloning gaat ze terug naar beneden, scheurt een ander stuk papier af, haalt nog een vis, enzovoort. Dit gedrag is zo interessant omdat het laat zien dat de dolfijn begrip van  toekomst heeft en ook de bevrediging uitstelt. Ze heeft zich gerealiseerd dat ze met een groot stuk papier dezelfde beloning krijgt als met een klein stukje en dus levert ze alleen kleine stukjes  papier in  om zo extra vis te bemachtigen.  In feite heeft zij  de mensen getraind.


En het bleef niet bij deze slimme truc. Op een dag, toen er een meeuw haar bassin in vloog, greep ze hem, wachtte op de trainers en gaf hem toen aan een van hen. Het was een grote vogel en daarom gaven de trainers haar veel vis. Dit gaf haar een nieuw idee. De volgende keer dat ze werd gevoerd, bracht ze de laatste vis naar de bodem van het zwembad en verborg het onder de rots waar ze ook het papier had verstopt. Toen er geen trainers waren, bracht ze de vis naar de oppervlakte en gebruikte hem om de meeuwen te lokken, die ze zou vangen om nog meer vis te krijgen. Nadat ze deze lucratieve strategie onder de knie had, leerde ze het haar kalf, die het weer aan andere kalveren onderwees, en zo is het meeuwenvangen een fanatiek  spel geworden onder de dolfijnen van het instituut.


Drawdown 

Geschreven door Carla Hollants, 13 augustus 2019


Drawdown is based on meticulous research that maps, measures, models and describes the most substantive solutions to global warming that already exists. It is the most important goal for humanity to undertake.


Er is een bestseller geschreven over het broeikaseffect en wat er tegen te doen is. Schrijver is Paul Hawken. En het verschil met andere boeken op dit gebied is dat het in plaats van doemscenario’s te belichten, de meest doeltreffende oplossingen op wetenschappelijke wijze rangschikt. Er wordt veel geschreven over de oorzaken en de gevolgen van klimaatverandering, maar zelden over een uitgewerkt plan om de oorzaken tegen te gaan of de gevolgen op te vangen. En de discussies gaan meestal over geld en wie dat moet betalen. De meeste van de nu genoemde oplossingen zijn  zaken die we ook zouden ontwikkelen en uitwerken mocht er geen klimaatverandering zijn precies omdat ze onze levens, steden en werkomstandigheden verbeteren, omdat ons voedsel er gezonder door wordt, onze lucht zuiverder, onze rivieren schoner en onze bossen groter’,  zo stelt Hawken.


Kijk, daar veer ik van op. Want ook ik struggle met het gegeven dat mijn westerse manier van leven een veel te grote footprint achterlaat en dat alles wat ik persoonlijk bijdraag om deze te verminderen,  bij lange na niet voldoende is om ook maar van enige betekenis te zijn. En los van dat: hoe verhoudt zich het organiseren van dolfijnreizen en met vele mensen naar Egypte vliegen, zich tot de milieuramp die zich aan het voltrekken is? Ik kan er niet langer mijn ogen voor sluiten. Tegelijk is niet gaan en thuis blijven ook geen oplossing. En CO2 compensatie door middel van het aanleggen van nieuw bos, alhoewel een prachtig initiatief, toch ook niet meer dan een doekje voor het bloeden.
Ik worstel al langer met deze vraag.


Drawdown is de knik in de grafiek, het punt waarop de uitstoot van broeikasgassen niet langer jaar na jaar stijgt, maar definitief daalt. Maar hoe dan? Wat is er nodig voor deze definitieve knik?


Drawdown is met een top 100 van oplossingen met de grootste impact gekomen. Hawken: We hebben gewoon de berekeningen gemaakt. Dat is Drawdown. Het is wiskunde. We kiezen geen kant. Onze rol is om te informeren, te enthousiasmeren en het mogelijk te maken dat mensen het heft in eigen handen nemen. We kiezen niet, we tonen wat kan en wat de keuzes met de grootste impact zijn.’


‘Hoe kan je mensen enthousiast maken voor de oplossing van het belangrijkste probleem van onze tijd, als we er niet in slagen er op een bezielende manier over te communiceren?’ ‘Het is een van de fouten die we gemaakt hebben. We stelden rare doelen voorop. Of beter: we vergaten het echte doel te benoemen. Een opwarming van 1,5 graad of 2 graden. Niet meer dan 450 koolstofdeeltjes per miljoen partikels in de atmosfeer (ppm). Dat zijn geen doelen. Dat zijn meeteenheden. Wie kan er zich daar iets bij voorstellen? Wie staat er ’s morgens op en zegt tegen zichzelf: ‘Vandaag doe ik aan schadebeperking?’ Niemand. Maar zo praten we wel over klimaatverandering en het broeikaseffect. Ik wilde termen als vechten, bestrijden, al die oorlogsmetaforen niet langer gebruiken. Ik wilde heel eenvoudig weten: wat is het best denkbare en meest systematische plan?’


Wat Drawdown wil is een beweging van onderuit creëren, voeden en richting geven. ‘Niet door te zeggen hoe het moet, wel door een model aan te bieden dat je aan iedere regionale situatie kan aanpassen en dat zich steeds verder ontwikkelt.’
Terwijl klimaatbeleid wereldwijd focust op energie, staan in de top 10 vier maatregelen rond landgebruik, landbouw en voedsel. In de top 15 zelfs negen. Minder voedsel verspillen, overschakelen op een plantaardig dieet, behoud en herstel van tropische regenwouden en woudbegrazing. Dat laatste is een vorm van extensieve veeteelt waarbij het bos niet gekapt wordt om plaats te maken voor monotone sojaculturen, maar waarbij de runderen vrij in het woud lopen en grazen.


Een andere verrassing in de top 10 is het belang van onderwijs voor meisjes en gezinsplanning.
Klimaatbeleid is zo veel meer dan een kwestie van weides vol zonnepanelen en de vervanging van verbrandingsmotoren door elektrische. Uiteindelijk komt het neer op een keuze  voor een betere toekomst voor iedereen. En iedereen kan hier keuzes in maken. We moeten het idee loslaten dat regeringen samen dit probleem zullen oplossen. Dat zal niet gebeuren.


Al met al verandert dit natuurlijk niets aan het feit dat vliegen een grote vervuiler is. Maar in de top 100 oplossingen staat vliegen op de 43e plaats. Niet als oorzaak voor een bepaalde hoeveelheid CO2 uitstoot maar welke maatregelen nodig zijn om de benodigde CO2 reductie te realiseren. Dit maakt dat ik bewustere keuzes kan maken en ontslaat me van het machteloze gevoel dat het allemaal te laat is. In plaats van naar een doemscenario te kijken kunnen we met behulp van de top 100 onze eigen doelen bepalen en er naar handelen, ieder naar eigen kunnen. Hé, dat voelt veel beter!!
Meer informatie www.drawdown.org  voor een complete lijst met toelichting voor de 100 meest zinvolle oplossingen die substantieel bijdragen aan het reduceren van CO2.